Śmiało! Zadaj pytanie tu:


  • (Odpowiem na wybrane pytania)
lub wyślij emaila:
pytanie@eko-akademia.pl
(Odpowiem na wybrane pytania)
Dziękuję, pytanie zostało wysłane.
Postaram się odpowiedzieć możliwie najszybciej.

LZO – pomiary emisji z mocy prawa

Prowadzący instalację są obowiązani do okresowych pomiarów wielkości emisji, a w przypadku wprowadzania do środowiska znacznych ilości substancji lub energii – do pomiarów ciągłych (art. 147 ust. 1 i 2 POŚ). Wymóg ten jednak nie dotyczy wszystkich instalacji, a jedynie tych określonych w rozporządzeniu [2] wydanym na podstawie art. 148 POŚ, który wyraźnie mówi, że:

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wymagania w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji, o których mowa w art. 147 ust. 1 i 2

Z mocy prawa (§ 7 [2]) pomiary emisji do powietrza lotnych związków organicznych (LZO) należy prowadzić dla instalacji podlegających standardom emisyjnym LZO [4]. Pomiary LZO wymagane są jednak wyłącznie wtedy, gdy spełnienie standardów emisyjnych LZO wymaga stosowania w instalacji urządzeń ograniczających wielkość emisji LZO.

Jeżeli do powietrza z jednego emitora są wprowadzane LZO (w przeliczeniu na całkowity węgiel organiczny) w ilości średnio:

  • nie mniejszej niż 10 kg/h – to wymagane są pomiary ciągłe,
  • do 10 kg/h – to wymagane są pomiary okresowe raz na rok.

Średnią wielkość emisji całkowitego węgla organicznego ustala się na podstawie wyników okresowych pomiarów emisji albo z bilansu masy LZO zużywanych w każdym kolejnym okresie dwunastomiesięcznym, odniesionego do czasu pracy instalacji z LZO. Przy czym LZO podlegające przemianie chemicznej w procesach podlegających standardom emisyjnym LZO nie uwzględnia się w ww. limitach zużycia LZO, chyba że w wyniku tej przemiany powstają także LZO.

Ciągłe i okresowe pomiary emisji LZO należy wykonywać (§ 11 [2]):

1) metodą ciągłej detekcji płomieniowo-jonizacyjnej, oznaczając całkowity węgiel organiczny – w przypadku instalacji, dla których określono standard emisyjny S1;
2) metodą chromatograficzną lub metodą ciągłej detekcji płomieniowo-jonizacyjnej, oznaczając całkowity węgiel organiczny – w przypadku instalacji, dla których określono standard emisyjny S4, oraz instalacji powlekania nowych pojazdów, których zdolność produkcyjna wymaga zużycia nie mniej niż 15 Mg LZO w ciągu roku;
3) metodą chromatograficzną – w przypadku LZO klasyfikowanych jako R40, R45, R46, R49, R60 lub R61.

W przypadku pomiarów okresowych emisji LZO, wykonywanych metodą ciągłej detekcji płomieniowo-jonizacyjnej, z oznaczeniem całkowitego węgla organicznego, całkowity czas pomiaru powinien wynosić co najmniej 60 minut, w co najmniej 3 seriach pomiarowych nie krótszych niż 20 minut; w przypadku gdy w instalacji dany proces prowadzony jest w czasie krótszym niż 60 minut, pomiar powinien zostać przeprowadzony w całym czasie trwania procesu.

Uwaga. Wyniki ciągłych pomiarów emisji należy ewidencjonować w formie wydruków oraz na nośnikach cyfrowych, a wyniki okresowych pomiarów emisji – w formie pisemnej (§ 12 [2]). Prowadzący instalację jest obowiązany do ewidencjonowania wyników przeprowadzonych pomiarów oraz ich przechowywania przez 5 lat od zakończenia roku kalendarzowego, którego dotyczą (art. 147 ust. 6 POŚ), a także do przekazywania wyników pomiarów do właściwego organu ochrony środowiska (art. 378 POŚ) i do WIOŚ w terminie i w formie określonej w rozporządzeniu [3].

Podstawa prawna

[1] Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (POŚ) – Dz. U. Nr 25/2008 r., poz. 150, ze zm. – art. 3, 147, 147a, 148, 149, 378
[2] Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 4 listopada 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody – Dz. U. Nr 206/2008 r., poz. 1291 – § 7 i 11
[3] Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie rodzajów wyników pomiarów prowadzonych w związku z eksploatacją instalacji lub urządzenia i innych danych oraz terminów i sposobów ich prezentacji – Dz. U. Nr 215/2008 r., poz. 1366
[4] Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie standardów emisyjnych z instalacji – Dz. U. Nr 260/2005 r., poz. 2181, ze zm. – rozdział 6, załącznik nr 7, 8 i 9

Tematy powiązane

Kiedy pomiary musi wykonać laboratorium akredytowane
LZO – standardy emisyjne
LZO – pozwolenie czy zgłoszenie z uwagi na wprowadzanie do powietrza gazów z instalacji
Wymierzanie kar za emisję do powietrza (na podstawie pomiarów ciągłych) będzie teraz regulowane rozporządzeniem

Joanna Wilczyńska (22-12-2010)
Temat dnia | 3 komentarze »
Tagi: , , , , ,


komentarze 3

“LZO – pomiary emisji z mocy prawa”
  1. 1 Joanna Wilczyńska napisał(a) 23:50, Grudzień 4th, 2012:

    Jest projekt (z 24.10.2012 r.) rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody

  2. 2 Joanna Wilczyńska napisał(a) 17:51, Czerwiec 18th, 2017:

    Od 22.11.2014 r. obowiązuje rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 30 października 2014 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody (Dz. U. poz. 1542)

  3. 3 Joanna Wilczyńska napisał(a) 17:51, Czerwiec 18th, 2017:

    Od 20.04.2016 r. obowiązuje ustawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (Dz. U. poz. 542, z późn. zm.), która to obecnie określa warunki i tryb udzielania akredytacji laboratorium przez Polskie Centrum Akredytacji (PCA).
    Natomiast w art. 147a POŚ pozostał stary przepis, że pomiar ma być przez akredytowane laboratorium w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2016 r. poz. 655, z późn. zm.), w której już obecnie nie ma przepisów dotyczących akredytacji, gdyż zostały w niej uchylone.


Skomentuj...